Welke materialen worden gebruikt voor anti-statische schoenen?
De materialen die worden gebruikt in anti{0}}schoenen zijn hoofdzakelijk onderverdeeld in twee delen: de zool en het bovenwerk. De kernvereiste is de elektrische geleidbaarheid van de zool.
I. Zoolmaterialen (de kritische geleidende component): Zolen bereiken doorgaans statische dissipatie door de toevoeging van geleidende middelen (zoals geleidend carbonzwart). Drie veel voorkomende materialen zijn: PU (polyurethaan): zacht, lichtgewicht en elastisch; biedt een comfortabele pasvorm en goede slijtvastheid en slipweerstand. PVC (polyvinylchloride): relatief goedkoop en iets stijver; slijtvast-bestendig; vaak gebruikt in standaard cleanrooms. SPU: Een nieuw materiaal dat de voordelen van PU en PVC combineert; biedt een balans tussen lichtheid, elasticiteit en een gematigde prijs, samen met een hoog comfort. Geleidend rubber: rubber doordrenkt met roet; beschikt over uitstekende elasticiteit, hoge slijtvastheid en een lange levensduur; geschikt voor zware industrie of omgevingen waarbij vaak moet worden gelopen.
II. Bovenmateriaal: Het bovenwerk moet de zool aanvullen om statische ophoping te voorkomen. Veel voorkomende materialen zijn onder meer: Anti-statische stof/mesh: stoffen geweven met geleidende vezels (zoals koolstofvezelfilamenten); biedt een goed ademend vermogen. Canvas/leer: canvas of hoogwaardig-leer behandeld met anti-statische eigenschappen; geschikt voor verschillende werkomgevingen en seizoensgebonden behoeften.