Antistatisch gereedschap moet op de juiste manier worden gebruikt.
Bij gebruik van antistatische polsbanden mogen deze niet worden losgekoppeld, anders gaat de aardingsfunctie verloren. Het grootste probleem met verschillende polsbanden zijn open circuits, soms tijdelijk, soms voor langere perioden, waardoor de aarding verloren gaat. Sommige mensen gebruiken polsbanddetectoren om de continuïteit te meten, terwijl anderen monitoringinstrumenten gebruiken om open circuits en verhoogde weerstand te meten. Een losjes vastgemaakte polsband verhoogt de contactweerstand tussen de huid en de band. Sommige polsbandjes hebben weerstand die inherent is aan de band zelf; wanneer de riem de grond raakt, neemt de weerstand aanzienlijk af, wat mogelijk een elektrische schok veroorzaakt.



Antistatische schoenen moeten worden gedragen met antistatische sokken/inlegzolen, en er moet op een antistatische vloer worden gewerkt om statische elektriciteit van het lichaam naar de grond te geleiden. Elk onderdeel met overmatige weerstand of een breuk in de verbinding zal ervoor zorgen dat het lichaam schadelijke statische elektriciteit transporteert. Daarom moet er op belangrijke afdelingen een weerstandstester voor het menselijk lichaam beschikbaar zijn die voortdurend de algehele weerstand van de schoenen/sokken/binnenzolen en het lichaam kan controleren om voldoende statische elektriciteitslekkage te garanderen. De polsband moet met de aarde worden verbonden via een speciale aardingsdraad met stopcontact. Het mag niet aan een metalen voorwerp op een tafel of rand worden vastgeklikt, omdat deze metalen voorwerpen een hoge weerstand tegen aarde kunnen hebben. De weerstand van de polsband moet regelmatig worden gecontroleerd.

